Müharibə regiona sıçrayır
Savaşın uzanmasına əvvəlki illərdəki kimi nikbin yanaşmaq mümkün deyil
14:01 | 22 fevral 2022 | Çərşənbə axşamı
Məqaləyə 677 dəfə baxılıb
Şriftin ölçüsü
Savaşın uzanmasına əvvəlki illərdəki kimi nikbin yanaşmaq mümkün deyil
ABŞ prezidenti bankirlə quda olur
Alim araşdırmasında təhlükəli nəticələr əldə etdi
Dövlət Departamentindən Venesuela diktatoruna zərbə
... Əslində Ukraynanın suverenliyinə və Avropanın isə təhlükəsizliyinə strateji təhdiddir
Təəssüf ki, başqa yol görünmür...
Birliyə üzv üç ölkənin Cənubi Amerika sahillərində adaları var
Harvard məzunu Dmitriyevin adı seçkilərə müdaxilə hesabatında da keçir
Rusiya və Qərbin “QRU” agenti uğrunda amansız savaşı – ŞOK DETALLAR
“Moody’s” reytinqi endirdi
Tramp: “Rusiya sahilləri yaxınlığında bizim dünyada ən güclü atom sualtı qayıq var”
Əks halda ABŞ Rusiyanı “terrorun təşkilatçısı olan dövlət” elan edəcək
Medvedev: “Tramp ağlını itirmiş Avropa ilə tam həmrəydir”
Əli Şəmxaninin qızının toy qalmaqalı və Rusiya mediasının səssizliyi
Avropadan Trampa sitəm: “Putinin nazıyla çox oynayırsan ha, ...”
“Risk qeyri-adi dərəcədə yüksəkdir”
Rusiya Təhlükəsizlik Şurasının iclasında qondarma “Luqansk və Donetsk respublikaları”nın tanınması qərarı qəbul olundu. Putin son qərarın bu gün veriləcəyini açıqlayıb və Moskva bununla Krımdan sonra Luqansk və Donetskin ilhaqı ssenarini işə salmış oldu.
Separatçıların “müstəqilliyinin” tanınması Minsk razılaşmasının ləğv olunması deməkdir və bu, geosiyasi qarşıdurmada daşları yenidən qarışdırır.
Ukrayna cəbhəsində başlanan ABŞ-Rusiya qarşıdurmasında Minsk razılaşması Fransa və Almaniya üçün “xilas yolu” idi: Paris və Berlini narahat edən təkcə Avropanın enerji təhlükəsizliyi kimi məsələlər deyil, həm də və ən vacibi güc balansının bölüşdürüldüyü bu prosesdə maraqları nəzərə alınan tərəf yox, iki cəbhə arasında seçim etməyə məcbur olan tərəfə çevrilməsidir; ABŞ-ın əsas hədəfi əvvəldən Avropanı rus təhlükəsinə qarşı öz çətiri altında birləşdirmək idi, Paris və Berlin buna qarşı Minsk razılaşmasının icrasına nail olmaq, bununla ABŞ-ı prosesdən kənarda saxlamaq, Rusiyanın ordu və qazla yaratdığı riski aradan qaldırmaq istəyirdi; xüsusilə Avropanın yeni lideri olmaq istəyən Makronun son günlər intensiv diplomatik trafiki buna hesablanmışdı; bu gün Makronun Putin və Bayden arasında sammitin keçirilməsi təklifi və buna razılığın verilməsi güc bölgüsündə maraqları nəzərə alınan tərəf olmaq istiqamətində böyük irəliləyiş hesab oluna bilərdi;
Və Putin separatçıların “müstəqilliyini” tanımaq məsələsi ilə daşları yenidən qarışdırdı:
- Avropanın ABŞ-Rusiya qarşıdurmasında tərəfə çevrilməmək yönündəki manevr imkanlarını daraltdı;
- ABŞ-ın Avropanı anti-Rusiya cəbhəsində birləşdirmək üçün istifadə etdiyi “rus təhlükəsi”nin reallığını ispatlamış oldu;
Putin bu gün ruslara müraciətində böyük ehtimalla separatçıların tanınmasını elan edəcək.
Prosesi bu istiqamətdə inkişafı Fransa və Almaniyanın son kartının da əlindən çıxması, ABŞ-ın anti-Rusiya cəbhəsində birləşməyə məcbur olması deməkdir. Moskva üçün siyasi baxımdan sərfəli görünməyən bu situasiya Vaşinqtona sərf edir və sual yaranır: ruslar amerikalıların əlinə oynadı?
Mümkündür ki, Putin hərbi-siyasi manevrlərinin nəticə verməyəcəyini anladığı üçün sona saxladığı işi önə çəkir və prosesdən qazanclı çıxmaq istəyir.
Lakin Minsk razılaşmasının pozulması və Avropanın düşdüyü situasiya fonunda nə qədər konspiroloji səslənsə də “ruslarla amerikalılar anlaşıb” kimi nəticələr də çıxarmaq mümkündür.