vaxtlı-vaxtında oxuyun! Şənbə, 21 may 2022
1 ABŞ dolları 1 USD = 1.7 AZN
1 Avro 1 EUR = 1.928 AZN
1 Rusiya rublu 1 RUB = 0.0258 AZN
1 İngiltərə funt sterlinqi 1 GBP = 2.2014 AZN
1 Türkiyə lirəsi 1 TRY = 0.3228 AZN
Heydər Əliyev (1923 - 2003)

«Dünya ümumiyyətlə quruculuqla, tikib-yaratmaqla yaşayıb, inkişaf edib»

Heydər Əliyev (1923 - 2003)
MÜSAHİB  
19:58 | 18 aprel 2022 | Bazar ertəsi Məqaləyə 1180 dəfə baxılıb Şriftin ölçüsü Xəbərin şriftini kiçilt Xəbərin şriftini böyüt

“Bombalar Mariupolda insanları külə döndərir”

“Gözünün qabağında bomba düşür, insanın tikələrini tapmaq olmur”

Tapdıq FƏRHADOĞLU

Lalə Babayeva Ukrayna vətəndaşıdır, son 14 ildə Mariupol şəhərində yaşayıb. O, iki uşağı ilə birgə bu günlərdə Bakıya gəlib. Rusiya qoşunlarının şəhərə hücumu zamanı həftələrlə zirzəmidə keçinib. Babayeva Mariupolu tərk edərkən birinci olaraq Berdyansk şəhərinə gedib və orada bombardmana düşüb. Sonra yenidən Mariupola qayıdıb. Daha sonra uşaqları ilə birgə Odessaya gedib. “Odessa Azərbaycanlıları Birlik” Diaspor Təşkilatı ailənin Ukraynadan çıxaraq Bakıya gəlməsinə kömək edib.


– Siz müharibə dövründə Mariupolda yaşayıbsınız və sonra oranı tərk edibsiniz? Oradakı durumu necə xarakterizə edərdiniz?

– Mariupolda vəziyyət həddindən artıq pisdir. Orada çox çətin anlar yaşanır. Yəni yemək yoxdur, mağazalar bağlıdır. Orada insanlar acdır, su, elektrik, qaz yoxdur. Uşaqlarımın qulaqları bombanın səsindən kar kimi olub. Ailəm çox stressdədir. Şəhərdə çoxlu sayda ölmüş insanları gördük.

 

– Orada harada sığınırdınız? Mülki əhalinin durumu necədir?

– Mülki əhali əsasən zirzəmilərdə, yarımzirzəmilərdə, evlərin orta hissəsində dalanlar varsa orada gizlənirlər. Ümumiyyətlə çox adamların evləri dağıdılıb. Bir çox hallarda bombalar zirzəmiləri də dağıdır. Bir anın içində, insanlar, xüsusilə uşaqlar külə dönür.

 

– Siz Ukrayna vətəndaşısınız?

– Bəli Ukrayna vətəndaşıyam. 14 ildir Mariupolda yaşayıram.

 

– Şəhəri necə tərk edə bildiniz?

– Mənim ailəm bir ay dostumun evində qaldı. Həyat yoldaşım da Polşada idi, gələ bilmirdi. Dostumun evinin zirzəmisi var idi. Orada gizlənirdik. Uşaqlar ümumiyyətlə zirzəmidən bayıra çıxmırdı. Soyuq idi. Bomba bütün pəncərələri qırmışdı. Qorxu içərisində zirzəmidən çıxıb ocaq qalayıb uşaqlarımız üçün yemək bişirirdik. İnsanlar yemək axtarır. Heç yerdə heç nə yoxdur. Susuzluq, aclıq. Uşaqları necə başa sala bilərəsən ki, bala yemək yoxdur. Uşaqlar ac qalmasın deyə özümüz yemək yemirdik ki, onlar az da olsa qidalana bilsin. Suyu uşaqlara qurtum-qurtum verirdik. Heç kimin o həyatı yaşamasını istəmərəm. Hərə özü üçündür. Hər yerdən atəş açırdılar. Heç kimin o birisindən xəbəri olmur. Ancaq onu deyirdilər, şəhərdən çıxmayın, hər şey yaxşı olacaq. Belə sözləri çox eşidirdik. Ancaq, necə qalasan? Gözünün qabağında bomba düşür, insanın tikələrini tapmaq olmur. Mənim öz bibimin oğlu bombanın altında qaldı, tikələrini belə yığmaq mümkün olmadı.

 

– Mariupolu hansı tərəfdən tərk edə bildiniz?

– Biz altı yerə getdik. Rusiya tərəfə getdik, sonra yenidən Ukrayna tərəfə qayıtdıq. Adları yadımda deyil. Mənim psixikam da pozulub. Hətta bir dəfə bomba az qalmışdı bizim avtomobilə dəysin. Bir dənə balaca avtomobilə 9 nəfər sığınmışdıq. 4 böyük adam, 5 nəfər uşaq idi. Heç nə götürməmişdik. Bir su və uşaqlar üçün iki tikə çörək götürmüşdük. Birinci Berdyanskyə getdik. Orada gəmini partlatdılar. Sonra Odessaya getdik. Orada Anar Natiqoğlu (“Odesa Azərbaycanlıları Birlik” Diaspor Təşkilatının sədr müavini Anar Natiqoğlu – red). və başqa bir azərbaycanlı bizə kömək etdi. Onların köməyi ilə Azərbaycana gəldik.

 

– Azərbaycanda sizi necə qarşıladılar? Kömək edirlərmi? Vəziyyətiniz necədir?

– Bizə heç kim kömək etmir. Mənimlə birgə Bakıya gələn dostum getmişdi. Deyiblər biz yardım etmirik, bizdən heç nə gözləməyin. Yəni baxan belə yoxdur. Hava limanında bizi qarşılayan insanlar belə olmadı. Hava limanında hətta bizimlə kobud danışdılar. Koronavirus testinə görə bizimlə kobud danışdılar.

 

– İndi harada yaşayırsınız?

– Mən Lənkəranlıyam. Lənkəranda evim yoxdur. Orada anam yaşayır. İndi Bakıda bacımgildə qalırıq. Onlar da kirayənişin yaşayır. Burada müalicə alırıq. Gələn həftə Lənkərana gedəcəm. Əslində yardım olsa idi, uşaqlarım məktəbə gedərdi. Amma heç bir yardım yoxdur.


   

şərhləri göstər

DİQQƏT!

Əziz oxucular. Mövzudan kənar, müəllifin şəxsinə və təhqir sözlər olan şərhlər yolverilməzdir. Sadaladıqlarımızdan savayı bütün fikirləriniz bizim üçün dəyərlidir.

Commentics

Sorry, there is a database problem.

Please check back shortly. Thanks.