Rusiyanın olimpiya və dünya çempionu üsyan edir
Marqarita Mamun: “Sürükləndiyim daxili klaustrofobiyadan, azadlıqsızlıqdan boğuluram”
20:16 | 11 dekabr 2022 | Bazar
Məqaləyə 1599 dəfə baxılıb
Şriftin ölçüsü
Marqarita Mamun: “Sürükləndiyim daxili klaustrofobiyadan, azadlıqsızlıqdan boğuluram”
Rusiyada yanğında ölən insan sayı 35 faiz, xəsarət alan 47 faiz artıb
Qitələrarası ballistik raketi ilin sonunadək arsenala qəbul ediləcək
“Ursa Major”un kimin batırdığı məlum deyil
Ukrayna zərbələrindən sonra NEZ-lər sıradan çıxıb
Yaşayış binasında baş verən güclü yanğın zamanı 300 nəfər təxliyə edilib
Kremlin qarşısındakı hərbi keçidi “qəssab general” Andrey Mordviçev idarə edib
“İzolyasiya” həbsxanasının ən qəddar işçisini ən ağır cəza gözləyir
Avropa ölkələri ABŞ ilə sövdələşməyə hazırlaşır
21 il əvvəl bütün dünya liderlərinin yığışdığı meydanda indi lələ köçüb, yurdu qalıb
Kreml dəhlizlərində çevriliş iddiaları daha bərk səslə danışılır
... Yaxud Kreml üçün qorxulu diaqnoz
Moskva Ukraynadakı xarici səfirliklərə və diplomatik nümayəndəliklərə xəbərdarlıq etdi
Müəmmalı ölümün intihar, yoxsa qətl olması araşdırılır
“The Washington Post”: “Hakimiyyət daxilində müharibəyə münasibət dəyişməyə başlayıb”
Buradan göndərilən təzə tərəvəzlərə üstünlük verilməsi yerli fermerləri iflasa sürükləyir
Uzun zamandır etmədiyimi edərək, rusdilli “Youtube” kanallarındakı şərhləri oxumağa başladım. Neçə gündür oxuyuram. Əsasən də Rusiyadan qaçmış müxaliflərin və ukraynalı ekspertlərin videolarına rusların yazdığı şərhləri.
Beş-altı ay əvvəlki şərhlərlə müqayisədə fərqlər nələrdir, bilirsiniz? Əvvəllər, ruslar İNKAR edirdi. Rusiya və Putin əleyhinə deyilən hər şeyi, gətirilən hər arqumenti inkar. Razılaşmama. Qəbul etməmə. İndi isə çox əcaib bir dəyişiklik baş verib – razılaşırlar amma... “ƏCƏB EDİRİK” ədasında.
Elə bir hədd var ki, üstünə sel kimi gələn məntiqli arqumentlər qarşısında zalım, haqsız yorulur. Təngə gəlir. Bezir və bu ritorikaya keçir: “Ala əcəb edirəm, hə, mən beləyəm. Sonra?” Bu yorğunluq başadüşüləndir, uzun zaman dirəşmək olmur, çünki gülməli göründüklərini özləri də başa düşürlər. Beləliklə də, “əcəb edirik, biz beləyik” ritorikası gülməli, zəif və aciz görünməkdən daha ağlabatan, komfortlu görünür. Amma hər şey bu qədər sadə də deyil, çünki bu, bir növ şizofrenik haldır.
Az əvvəl rusiyalı professor Andrey Zubovun (Polşaya qaçıb) müsahibəsinə baxdım. Altında rusların yazdığı şərhlər dəhşətlidir. Cümləyə diqqət! “Россию не исправить! Даже не пытайтесь! Мы такая Россия и будем такой всегда!” (Rusiyanı düzəltmək olmaz. Cəhd etməyin. Biz beləyik və hər zaman belə qalacağıq). Sizə nəyisə xatırlatdı? Bir müddət əvvəl rusiyalı hərbi müxbir nə demişdi? “Öldürəcəyik, zorlayacağıq, qətlə yetirəcəyik! Yəni hər şey bizim sevdiyimiz kimi olacaq. Tanrı bizimlədir”. Bu, siqnal idi ki, narrativ dəyişir, bundan sonra inkar və özünə bəraət olmayacaq - qatilik, təcavüzkarıq, qarətçiyik.
Olduqca təhlükəli fazadır. İnkar edən çox zaman bixəbərliyindən, bilgisizliyindən inkar yolunu seçmir. İnkar edən əksər hallarda dəhşətli reallığı yaxın buraxmamaq, razılaşmamaq üçün inkar edir. Vicdan ağrısından inkar edir. Deməli, xəstənin müalicəyə müsbət cavab vermək ehtimalı qalır, ümid itməyib.
“Bəli, qatilik, təcavüzkarıq, qulduruq, əcəb edirik” ritorikası isə ümidin qalmadığına işarədir. Beləsinin başı əzilməlidir. Başqa yolu yoxdur. Bir daha deyirəm, bu ritorika kütləvi hal alıb. Həvəsiniz varsa şərhləri oxuyun.