Azərbaycan hər gün daha da amansız xarakter alan İsrail-İran müharibəsində Güney azərbaycanlıların və mülki infrastrukturun hədəf götürülməməsi üçün İsraillə danışıq aparıb. Bəllidir ki, razılıq əldə edilib.

“Hər bir azərbaycanlının Prezidenti” ifadəsi boşuna söylənməmişdi.

Təbrizin arxasında Bakı var!

***

Azərbaycanlılar üçün azərbaycançılıq çox dəyərlidir. Bu faktordan istifadə etmək üçün propaqandistlər çalışırlar ki, İranı doğmalaşdırsınlar, bizə yaxın göstərsinlər.

Məsələn, əvvəlcə ilk İraq ərəbi olan Xameneyini azərbaycanlı kimi təqdim etdilər. Sonra Kirman farsı Qasım Süleymanini “azərbaycanlı” elədilər. İndi də şayiə yayırlar ki, SEPAH-da çoxlu azərbaycanlı general, idarəçi var. Guya buna görə kədərinə kədərlənməli, sevincinə sevinməliyik. Azərbaycanlı var, amma çox-çox cüzi saydadır.

SEPAH-da yox, İran ordusunun qərargahında azərbaycanlıların ən tanınanı öldürülən general Bariqi idi. Amma o da farsın pisindən də pis idi. Ləyaqəti, milli heysiyyatı və şərəfi olmayanın öndə gedəni olub. Bir nəfər də Əziz Nəsirzadə idi, müdafiə naziri kimi tanınırdı, amma real səlahiyyəti yoxdur. Çünki orda bütün güc və hakimiyyət SEPAH-ın əlində idi.

SEPAH bizim DTX deyil, ordu da deyil. SEPAH təkcə hərbi sahəyə baxmır. Mədəniyyət, təhsil, media, iqtisadiyyat, insan alveri, orqan alveri, uşaq alveri, narkotik ticarəti kimi ən iyrənc sahələrə qədər hər şeyi nəzarətdə saxlayır. Nikahdan kənar doğulmuş yetim, qansız, millətsiz nə qədər zombi var o qurumda qulluq edir.

Belə bir strukturda kiminsə azərbaycanlı olması fəxr yox, ləkədir. Bəlkə hansısa hökumət işçisini inqilabdan sonra bağışlayarlar, SEPAH-da kim var edam olunacaqlar.