Ermənistan ordusunun Tovuz rayonuna atdıqları minaların əksəriyyəti Serbiyadan alınıb, Gürcüstan ərazisindən keçməklə ermənilərə daşınıb. O Serbiyadan ki, daim Azərbaycandan diplomatik, siyasi, iqtisadi, enerjidaşıyıcalır və s. dəstək görüb.

Rusiyanın Balkanlardakı marionetkasına çevrilmiş Serbiya ilə vəziyyət bəlli.

Bəs qonşu, bizə “dost” deyən Gürcüstan? İyul olayları ilə bağlı Gürcüstan prezidenti Salome Zurabişvilinin bəyanatı “yola vermək” prinsipli bir açıqlama idi. Gürcüstan XİN-nin də bəyanatı eynən o ruhda.

Olmaya katsolar bizi o qədər bisavad və korafəhm hesab edirlər ki, onların davranışlarını görmədiyimizi, niyyətlərini anlamadıqlarımızı düşünürlər?

Azərbaycan Gürcüstanın ərazi bütövlüyünü tam dəstəkləyir: Cənubi Osetiya və Abxaziyadakı separatçılarla sıx əlaqələr qurmuş Ermənistandan fərqli olaraq.

Azərbaycan Gürcüstanın sərhədlərini toxunulmaz sayır: Gürcüstanın Samste-Cavaxetiya bölgəsin “qədim erməni torpağı Cavax” adlandıran Ermənistandan fərqli olaraq.

Azərbaycanın investisiyaları, neft və qazı olmazsa, Gürcüstan iqtisadiyyatı çökər.

Ən azı Gürcüstana yollanan azərbaycanlı turistlərin sayını təxminləməyə çalışın.

Bunun müqabilində gürcülərin “David Qareci” adlandırdığı Keşikçidağda sürəkli təxribatlar, Gürcüstandakı soydaşlarımıza yuxarıdan aşağı baxmaq, Tbilisidəki mediada və saytlarda ölkəmizin ünvanına sürəkli lağlağı, sataşmalar və s.

Söhbət gürcü xalqından getmir - xalqlarımız arasında əsrlərdən bəri gələn dostluq telləri var.

Söhbət Gürcüstanın indiki rəhbərliyindən gedir. Burnunun ucundan uzağı görə bilməyən, tamahkarlıq və merkantilizmin əsiri olmuş adamlardan.

Bizim Gürcüstana münasibətimizə baxın – kəndlərimizə atılan minaları ermənilərin niyə aldıqlarını guya qanmayan Tiflisin mövqeyinə nəzər salın…